Dag 1 – Dag 2 – Dag 3 – Dag 4 – Dag 5 – Dag 6 – Dag 7 – Dag 9 – Dag 10

Dag 3, 6 februari 2010

Om 08:30 op naar de eetzaal. Maar voordat we wakker waren ging de telefoon, Bennie was alweer een tijdje wakker en had de eerste sloot koffie op en de asbak was vol, Freddy en Henk hebben goed meegeholpen, maar ze gaan na Japan stoppen! Wakarimasu?(begrijpt U het)

Na het eten zijn we met vier auto’s richting Niigata gereden. Het stormde verschrikkelijk, veel sneeuw en we konden doorrijden. Zelfs de treinen blijven hier rijden. Na de rit eerst de koffers in het hotel afgegeven, ze mochten achter een lint in de hal staan.

Vandaar zijn we binnen 5 minuten in de toki messe daar waar de All Japan dit jaar wordt gehouden. Vanaf de parkeerplaats was het zeer moeilijk lopen,omdat we midden in een sneeuwstorm liepen. Sommige mensen waaiden gewoon omver. Bij binnenkomst gelijk de kaarten voor het buffet voor de avond gekocht. De hal staat werkelijk vol met bakken.

Iedereen knijpt de zuurstof om foto’s te nemen en niemand die er wat van zegt. Ze meten daar over dag geen waterwaarden maar verversen na de sluiting, midden in de nacht en net voor de opening weer. Meterse vissen in kleine vats, dit doen we in Nederland anders. We hebben daar bijna 200 foto’s genomen als Bennie ons belt met de mededeling dat we over 10 minuten vertrekken, het is dan 15:20. Hillie en ik hebben nog lang niet alles gezien. Na een half uur vertrekken we richting het hotel we beginnen met drie auto’s aan de rit. Echter komt er maar 1 binnen 10 minuten bij het hotel. De ander twee doen er 1 ½ of zo over wij zaten in de laatste, geen verbinding met een mobiel, navigatiesysteem op z’n Japans en geen naam of adres.

Naveel te hebben rond gereden en weer telefonisch contact, ziet Bennie de Anna Crown Plaza hotel. Door de rit hebben we veel tijd verloren en krijgen we 10 minuten om de spullen op de kamers te brengen. Het wordt echter een half uur voordat we weer vertrekken. Aangekomen in de Toki messe blijk ik de kaarten voor het buffet vergeten te zijn. Chris wordt gebeld om met mij nog een ritje naar het hotel te maken. Chris vond slippen leuk dus dat hebben we dan ook een paar keer gedaan, het is echter noodweer buiten. Gauw de kaarten uit het hotel gehaald en terug naar de Toki messe. Lopend met Chris vanaf de parkeerplaats naar de hal.

Even later ging Chris maximaal onderuit, vol op zijn rug. Hem gauw overeind geholpen en weer glee hij onderuit. Het was daar zeer glad. Binnen gekomen bleek dat ik de helft van de kaarten ben verloren, m’n lol was er goed af. Maar we zijn er met z’n allen en kopen drie nieuwe kaarten en gaan naar binnen. Bij binnenkomst konden we nog het laatste stukje van de ceremonie meemaken. Tijd voor het buffet. Twee hele lange tafels stonden klaar met eten, vermoedelijk gilde iemand van start en hebben we dat niet gehoord. Het leek wel of iedereen sportschoenen aan had, de tafels waren snel leeg. Over aanvallen gesproken.

Na de eerste aanval hebben wij rustig maar weer wat opgehaald een omnivoor lust tenslotte alles. Bier in overvloed, maar voor een cola moet je “vechten”. Even later komt er een dame op leeftijd en probeert de flesje sake zo vlug mogelijk leeg te krijgen. Wij vonden het lekker, maar hebben bedankt voor de tweede. Na nog een paar keer proosten op zeg het maar begon het buffet ten einde te komen. Maar eerst moest Kato-san nog even in de lucht gegooid worden. Ze waren zeer fanatiek met een 80 jarige aan het jonassen.